Onze naam, CRANN, komt uit het Gaelic en betekent ‘Boom’. Bomen waren erg belangrijk in de Keltische cultuur, niet alleen omdat ze beschutting en warmte boden door middel van houtvuren, maar ook omdat ze symbool stonden voor leven, kracht en wijsheid. De verstrengelde takken en wortels van de Keltische ‘Tree of Life’ (Crann Bethadh) symboliseren het geloof van de druïden in de verbinding tussen hemel en aarde. In het inmiddels bekende CRANN clublogo vormt een Glencairn whiskyproefglas de stam. Het is geen toeval dat de Schotten whisky ook ‘Uisge beatha’ noemen, wat letterlijk ‘water of life’ betekent – een geschenk van de natuur dat mensen samenbrengt.
Op 20 november 2015 kwamen we voor het eerst samen om een nieuwe whiskyclub op te richten in de Rupelstreek. Wat begon als een kennismaking, groeide snel uit tot een bruisende gemeenschap. Begin 2016 telden we al 34 enthousiaste leden, en onze eerste officiële tasting – een gewaagde “geturfde” sessie – was meteen een voltreffer. Vandaag hebben we niet alleen een vaste kern, maar ook een flinke wachtlijst van whiskyliefhebbers die graag willen aansluiten.

We willen onze leden inspireren en whiskywijsheid overbrengen. Daarom zijn we altijd op zoek naar interessante whisky’s, minder bekende of speciale/gelimiteerde edities. We stellen hoge eisen aan de kwaliteit van de whisky tijdens de proeverijen – we kiezen alleen whisky’s waar we als bestuur enthousiast over zijn. Flessen die nieuwsgierigheid wekken, verhalen vertellen en verrassen.
Elke proeverij is een ontdekkingsreis, waarbij kwaliteit, gezelligheid en vriendschap centraal staan. Naast de jaarlijkse “Supertasting” hebben we in de loop der jaren vele legendarische tastings georganiseerd, zoals:
We willen onze leden inspireren en “whisky” wijsheid bij brengen. Hiervoor gaan we steeds op zoek naar leuke whisky’s, minder gekende of speciale / gelimiteerde bottelingen. Elke tasting is een ontdekkingstocht, waar kwaliteit, gezelligheid en vriendschap centraal staan.
Net zoals de druïden vroeger samenkwamen onder de eikenbomen, delen wij nu onze passie onder het bladerdak van whisky: warmte, verhalen en vriendschap.
Als whisky liefhebbers is er ook een connectie tussen hemel en aarde weliswaar iets minder spiritueel… Bij de productie van whisky van graan (aarde) tot angel’s share (hemel) wordt een goddelijk vocht verkregen door gebruik van eiken vaten. We zijn ervan overtuigd dat we door het samen proeven en genieten van whisky met respect voor elkaar, elkaars mening, en met respect voor de traditie en de kwaliteit van de producten samen werken aan een andere / betere wereld…of wat hout en whisky met een mens kunnen doen.
Ons hoofddoel is om op een leuke en ontspannen manier whisky te (leren) proeven en samen te ontdekken door het organiseren van whisky tastings, volledig onafhankelijk van winkels en / of handelaars. We hopen de leden een gezellige avond te bezorgen zodat ze na de tasting, onderweg naar huis, terugblikken op een leuke avond met vrienden en ach ja er was ook whisky, fantastisch lekkere whisky, maar het was vooral een leuke avond.
De eerste whisky die ik ‘puur’ proefde was de Ierse whiskey JAMESON. Toen nog in de klassieke scotch glazen die eigenlijk niet geschikt zijn om te degusteren. “Dezelfde whisky komt nooit terug”
Het begon pas echt eind jaren ‘90 met een LAGAVULIN 16y. Enkele jaren later ontmoette ik Guy Boyen en proefde ik meer onafhankelijke bottelingen. Ik was lid van whisky clubs Fulldram en Pinart en startte in 2015 Crann Whisky Club. Vanaf 2019 ben ik actief als Cask Selector bij CaskAid, een VZW waarbij we via de Cask Selectors op zoek gaan naar vaten whisky, deze inhoud bottelen en de opbrengst van deze flessen schenkt aan goede doelen.
Het leukste aan dit hele whiskyavontuur zijn de mensen. Samen genieten van een lekkere dram met whiskyliefhebbers, de geweldige verhalen die we vertellen en verteld worden, het plezier dat we maken tijdens de tastings en de fantastische momenten in Schotland zijn mooie herinneringen die door onze passie voor het vloeibare goud worden mogelijk gemaakt.
Ik heb een voorkeur voor zachte vatsterkte whisky’s van kleinere onafhankelijke bottelaars zoals Claxton’s, CaskAid, Murray McDavid, Wilson & Morgan,… Minder gekende distilleerderijen zoals Blair Athol, Dailuaine, Glen Moray, Ardmore, Tobermory, Auchroisk, Balmenach, Benrinnes, Tormore, Glentauchers… trekken eerder mijn aandacht dan de bekende namen.
Oudere single grain whisky en whisky van gesloten distilleerderijen vind ik altijd leuk om te proeven. Als de whisky op is, kan ik ook genieten van andere lekkere producten zoals bier, sherry, calvados, armagnac en cognac.
Een vrouwelijke touch
Mijn whisky-avontuur begon ca. 25 jaar geleden. Ik proefde af en toe mee van de whisky waarmee mijn echtgenoot graag een etentje op restaurant afsloot en begon deze godendrank steeds meer te appreciëren. In 2003 werd ik tijdens het eerste internationaal whiskyfestival te Gent verder door kenners geïntroduceerd in de wondere wereld van whisky. Ik liet me na het whiskydiner graag enkele pareltjes aanreiken uit de open whiskybar. Vervolgens zette ik mijn ontdekkingstocht naar whisky verder door deel te nemen aan tasting en andere festivals.
Toen ik in 2015 bij een tasting Gert leerde kennen, die bezig was met de opstart van Crann, stapte ik maar al te graag mee in dit avontuur. Het is steeds prettig om met andere liefhebbers diverse drams te kunnen proeven in een leuk kader en bij te leren over whisky.
Sinds 2018 steun ik dit mooie project met veel plezier en geef ik een vrouwelijk tintje aan het bestuur, en een stem voor de vele dames onder de CRANN-leden.
Mijn voorkeur gaat naar cask strength whisky’s waarbij ik het uiteenlopende gamma van zachte tot zeer peated whisky kan appreciëren. Deze verscheidenheid weerspiegelt zich ook in mijn eigen collectie. Met een mooi uitgebalanceerde peated whisky matured of finished op sherryvaten, doe je mij waarschijnlijk nog het meeste plezier.
Een genieter van lekkere sherry en peated whisky’s. In love with all the Islay whisky’s.
De financiële man van Crann. Rond 2014 voor de eerste maal in contact gekomen met “whisky” via een speciaalzaak in Mechelen, namelijk Pinart. Verschillende flessen Irish Mist, blended likeur (met het gedacht dat het whisky was) werden leeggemaakt.
Uiteindelijk was dit de start van een eerste lidmaatschap bij Pinart om zo “echte” whisky’s te leren kennen en appreciëren. Zo ben ik in contact gekomen met Gert Dalemans om dan mee Crann Whisky Club Boom op te starten.
De financiële kant van de club neem ik voor mijn rekening. Flessen mee aankopen, rekeningen betalen en zorgen dat bij een tasting iedereen tijdig en netjes alles heeft afgerekend.
Bij onze eerste bijeenkomsten ging reeds een hele nieuwe wereld voor me open. Ik had er nog geen idee van dat er zoveel verschillende soorten, smaken, kleuren en whisky’s op de markt waren.
Vanaf 2020 ben ik mee als Cask Selector aan de slag gegaan bij CaskAid. Het is enorm boeiend vanuit de vele verkregen stalen een mooie, volle en kwalitatieve whisky te mogen selecteren die dan uiteindelijk mee door onze keuze op fles wordt getrokken en verkocht. CaskAid heeft mijn volledige steun omdat alle winsten uit de verkoop worden weggeschonken naar een goed doel. Deze manier van werken motiveert me om hieraan actief deel te nemen en tegelijkertijd lekkere whisky’s te kunnen proeven. Win-win situatie dus.
Zelf heb ik een voorkeur naar “gerookte” en “geturfde” whisky’s met of zonder een vleugje sherry. Mijn favoriete whisky’s komen dan ook allemaal vanaf het Schotse eiland Islay. Heden ben ik dan ook een fervente liefhebber, genieter/verzamelaar van Laphroaig whisky.
The club’s resident Scotsman – while not an official role in CRANN, it’s a role I believe that every whisky club should have! A long-term Highland Park and Springbank fan, my palate has slowly drifted towards Islay over the years and I’m now usually at my happiest with a lovely Bunnahabhain in hand!
I started my whisky journey some 30 odd years ago drinking Irish (mainly Bushmills) at college. This quickly changed to three of the Classic 6 (Cragganmore, Oban, Talisker) as I was not a massive fan of drinking boiled seaweed (Lagavulin) while Dalwhinnie and Glenkinchie were a little soft for me even back then.
When I arrived in Antwerp, along with falling in love Belgian beer and women (well one in particular), I also began a relationship with Bruichladdich (pre-Jim McEwan). At this point I met Gert, and my whisky education really began. Since that fateful day my palate has evolved as the number of different whiskies I’ve tasted has increased exponentially. So when Gert floated the idea of building our own whisky club in 2015 I was all in from day one. Touring Scotland, searching out unique and interesting drams to surprise and challenge club members during our tastings has become a key part of my ‘summer’ holidays.
In the last few years I’ve also been a Cask Selector for the small independent Belgian charity bottler, CaskAid. As well as further developing my knowledge and palate, it is fantastic being involved in a whisky project that truly does give back to the community.
While I do believe there is no such thing as a bad whisky – just whisky I like and don’t like – I still don’t think I can drink boiled seaweed.